මවකගේ විලාපය

Thursday, January 27, 2011

නිවුණා ලෙස පහන ගෙයි මැද මා පුතුණි
නුඹ ගොස් හැරදමා සෙනෙහස මා තුරුලේ
නිවනක් නැහැ සිතට යලි නුඹ දකින තුරේ
දන්නෙම් යලින් නොඑනා බව මේ භවයේ


මා පුතු වෙලා එනු මැණ තුරුලට පෙරසේ
මතු සසරේ නුඹ උපදින හැම භවයේ
නොම දෙමි යන්ට නුඹ හට කිසිදින මෙලෙසේ
යලි නොම හඩමි නුඹ එනු ඇත හැම භවයේ

5 ප්‍රතිචාර:

  • චේ උන්නැහේ... says:
    January 27, 2011 at 5:10 PM

    නොසිතුව මොහොතක ඔබ හැර රහසේ
    යන්න නොසිතුවෙමි කිසිදිනෙක මෙලෙසේ
    මරුවාට පැරදිලා ගියෙන් මම දුකසේ
    ර්‍අම්මේ රැකගන්න මල්ලීව පන සේ

  • නිම්ශා says:
    January 27, 2011 at 7:28 PM

    යන එන කලට මව්නි මරු තුරුලට සෙනෙහේ...
    යන්නට වෙයි සැමහට මෙලෙසේ...
    පතමි පැතුමන් දහස් වර සසරේ...
    නුඹ වන් මවක් ලැබිමට හැම සසරකම ගමන් මගේ...
    හැර ගියමුත් මේ භවය නොසිතු ලෙසේ..
    යලි තනි නොකරමි මතු සසරතුරේ....

  • JHOTHISHALANKA says:
    January 27, 2011 at 9:04 PM

    බ්ලොග් ලියන කියවන සහෝදර සහෝදරියනි අපි "ඉලංදාරියාට" පිහිට වෙමු.මේ වෙලාවෙ අපි එයාට පිහිට විය යුතුමයි.
    http://ilandhariaya.blogspot.com/2011/01/blog-post_26.html

  • චතුවා (ළමයා) says:
    January 28, 2011 at 6:11 PM

    ගොඩක් ලස්සන හිතට දැනෙන නිර්මාණයක් අක්කා..

    JHOTHISHALANKA සහෝ.. බොහොම ස්තූතියි දැනුම් දුන්නාට.. මම දැනුයි දැක්කේ ඉලංදාරියාගේ මේ ප්‍රශ්නය ගැන..

  • රත්ගමයා says:
    January 30, 2011 at 2:21 PM

    හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්.................

Post a Comment